PW

P.W. Botha is dood. Dit is geen blog over de politiek van Zuid-Afrika, en daarom zal ik het niet over de man hebben. Wel over het grafschrift dat je hier vaak in de kranten ziet: hij kon de Rubicon niet oversteken. Volgens de verhalen die je er over leest, speelde zich in het Zuid-Afrika van de jaren ‘80 een burgeroorlog af. Voor iedereen was duidelijk dat de Apartheid zijn langste tijd had gehad. Op 15 augustus 1985 heeft Botha in Durban een toespraak gehouden waarin hij op een zeer gematigde manier aangaf dat de zwarte bevolking in de toekomst meer politieke macht zou krijgen. Omdat het hier, ondanks alle gematigdheid, toch om een fundamentele verandering gaat, heeft men altijd van de Rubicontoespraak van Botha gesproken. In 1989 had Botha een cerebro vasculair accident waarna F.W. de Klerk hem uit de regering heeft gewerkt. Zo is het FW geworden die, om maar in deze terminologie te blijven, uiteindelijk de Rubicon is overgestoken, en niet PW.

Dè Rubicon was die Romeinse rivier waar volgens de wetten van Rome een generaal met zijn leger niet over heen mocht trekken. Toen Caesar dat ergens tussen 50 en 40 vCh toch deed, werd meteen de ratio achter de regel duidelijk: hij pleegde een staatsgreep waarna de republiek instortte en Rome een dictatuur werd.
De Rubicon oversteken betekent, vooral in de Angelsaksische wereld met zijn traditie van pompeuze politieke beeldspraak, een breuk met het verleden.

Beeldspraak brengt bijna altijd onzuiverheid met zich mee. Ik kan me niet voorstellen dat men met rubicontoespraak de bijgedachte heeft gehad (of nog steeds heeft) aan de chaos die Caesar in zijn land heeft veroorzaakt met het oversteken van die rivier. Wat dat betreft doet het gebruik van 'Rubicon' denken aan de crusades van Bush die daarmee ook refereert aan die agressieve vorm van Europees kolonialisme, waarbij de kruisvaarders uiteindelijk hebben verloren.
Feiten die in de propaganda van al Kaïda hard en effectief worden uitgespeeld.