Wie weet er een woordenboek?
Op een van de Nederlandse postlijsten voor vertalers vroeg iemand naar een Nederlands<>Engels juridisch, en eventueel economisch/financieel woordenboek. Want dan kon ze de volgende keer tenminste goed beslagen ten ijs komen. Om twee reden vond ik dat een merkwaardige vraag.

Zoals elke wetenschap heeft recht zijn eigen taal, misschien met dat verschil dat dagelijkse begrippen in de rechtstaal een betekenisverschuiving krijgen. Denk maar aan woorden als 'overtreding' tegenover 'misdrijf' en 'eigendom', tegenover 'bezit'. Wie de rechtstaal kent, kan die woorden nooit meer onbevangen gebruiken. Een juridische tekst, zoals een contract, vertaal je daarom niet naar Nederlands, maar naar juridisch Nederlands. Dat verschil overbrug je niet met een woordenboek.

Recht geeft normen en regels voor de praktijk. Wie van die praktijk niets snapt, begrijpt ook de regels niet, ook al kan hij de theorie nog zo goed toepassen. Voor de vertaling van een juridische tekst is dus een gedegen kennis van de praktijk uit de doeltaal en, de praktijk waarbinnen de doeltaal wordt gehanteerd noodzakelijk. Zonder die kennis moet je er idealiter niet aan beginnen. De gedachte dat je daar met een woordenboekje wel uitkomt, is een slechte illusie.

Slechte illusies vormen een beroerde basis voor een vertaling.